CROSSING BORDERS - DE KLEUR VAN WINTERSWIJK

Crossing Borders, de kleur van Winterswijk
18 januari 2009 ism muziekvereniging "Excelsior"



Volgens de burgermeester van Winterswijk, dhr. van Beem,
huisvest onze gemeente niet minder dan 80 nationaliteiten:
sommige omvangrijk en andere slechts bestaand
uit enkele eenheden, met als topper de Finse ,
die slechts één persoon telt!

Deze culturen brengen allemaal een stukje van hun eigen cultuur mee naar
Winterswijk; shoarma, nasi, bratwurst, spaghetti, paella op culinair gebied,
culturele uitingen op allerlei andere gebieden. Er valt niet aan te ontkomen dat
deze culturen zich met elkaar vermengen, zodat er weer geheel
nieuwe, vaak verrassende vormen ontstaan.
 

Mijn kleur

'Mijn wereld begon in de Peterstraat in Winterswijk, een buurt die tegenwoordig
zou worden aangeduid als 'Prachtwijk' wat in de realiteit van de jaren '50 betekende
dat je maar één keer in de week een grote wasbeurt kreeg in water dat
al gebruikt was door degeen die in de gezinshierarchie boven je stond.
Dat je toilet bestond uit een houten doos boven een
verzamelput, dat Venhuis eierkolen en antraciet-4 kwam brengen,
en dat de gaskousjes niet aan te slepen waren.
(Omstandigheden dus waar de hedendaagse mens in zijn 3 weken vakantie
onder het motto ' effe onthaasten' naarstig naar op zoek gaat)

De Peterstraat werd aan één kant begrensd door de muur van de gasfabriek
en als kleine jongen keek ik vol ontzag naar die grote gasbollen
die Winterswijk van energie voorzagen.
Toen ik eindelijk de moed verzameld had om over de muur te kijken, was het te laat:
De Gasfabriek werd gesloopt en alleen de treurige overblijfselen van een voorbij tijdperk
en een eens ontzagwekkend gebouw lagen te stuiptrekken in de modder....

Muzikant in de Dingstraat rond 1950
Op de achtergrond de 'muur' met het gasreservoir

Met de gasfabriek werd in 1961 ook onze prachtwijk gesloopt en verhuisden we naar de
Olmenstraat, naar een heuse flat, met zitbad (annex wasmachine), PTT-voorziening
en Nederland 1 en Duitsland 1 op de TV.

In die tijd kwam Winterswijk voor het eerst in aanraking met een totaal andere,
onbekende, cultuur. In het Vosseveld werd 'tijdelijk' een aantal Molukse gezinnen 
gehuisvest, al snel gevolgd door de eerste Turkse en Marokkaanse 'gastarbeiders'
De eerste 'kleuren van Winterswijk' hadden hun intrede gedaan!

Ik was net begonnen met gitaarspelen, zoals iedere puber in die tijd, en
werd op een nacht aangenaam gewekt door klanken die ik
nog nooit gehoord had. Het waren liedjes in een voor mij totaal onbekende taal,
loepzuiver en meerstemmig gezongen door van hun uitgaansavond
terugkerende Molukse jongens.

Waarschijnlijk heb ik me die avond voorgenomen nooit meer te laat
over een muur te kijken...............

Bert Hek